Na ruim twee weken missie mag ik naar het hoofdkwartier in Sarajevo om deel te nemen aan de NCT oftewel NewComer Training. Het programma bestaat uit talloze presentaties die in twee dagen op de nieuwkomers worden afgevuurd. De eerste presentatie begint om 08:00 uur en de laatste eindigt om 18:00 uur! Didactisch onverantwoord omdat je na enkele uren niets meer opneemt. Maar dat boeit verder niemand. Het is nu eenmaal een verplicht onderdeel.
De sprekers komen uit alle lagen van de organisatie en hebben verschillende nationaliteiten. Ik zie onder anderen Hongaarse, Turkse, Griekse, Macedonische, Roemeense, Ierse en Bosnische sprekers op het toneel verschijnen. Het Engels dat ze bezigen is regelmatig zo slecht dat het niet te volgen is. De vergelijking met de comedy “Allo Allo” is snel gemaakt.
Het gebruik van afkortingen is gemeengoed binnen de Nederlandse krijgsmacht. Ik ben daar in de loop der jaren wel aan gewend geraakt. Tijdens de presentaties zijn de gehanteerde afkortingen verantwoordelijk voor een onbegrijpelijk verhaal. Leest u even mee: IC – QRF – RSM – MKD – MTF – OHR – ICTY – LA – LRF – DIRSO – PIFWC – IMPC – FPC – CBTD – DSO – MWA – DIFAC – SOP – HQSO – IAD – JMA – SA – BSO – SASE – MI – SI – CPA – BPM – IEBL – MRUD – UXO – DDO – EOD – IFOR – SFOR – IMP – SAA – MICC – LEGAD – DCO – SOFA – ROE – TCN – SPTD – GFAP – OPSD – JOC – TCN – RTA – TS – CI – LEP enz. En dan te bedenken dat ik niet eens alle afkortingen genoteerd heb. Ik denk dat zo’n 90% van de presentaties links erin en rechts eruit is gegaan. De presentatie over de achtergrond van de Bosnische Oorlog zorgt voor de 10% die is blijven hangen.
Het onderdeel mine awareness is dubbelop. Die heb ik voor de missie in Nederland ook al gevolgd. Tijdens het praktisch gedeelte mijnen prikken probeer ik eens een andere methode. Normaal kost een vierkante meter mijnen prikken enkele uren. Op mijn manier, waarbij ik – met de wijsvingers in m’n oren – met m’n voeten de grond voor mij aftast, is het slechts een kwestie van minuten.