De watervoorziening rondom Travnik is op sommige plaatsen problematisch. Zo is in het dorpje Vitovlje lang niet iedereen verzekerd van deze primaire levensbehoefte. Het watertransport vanuit de bergen hapert veelvuldig waardoor het waterreservoir in het dorp leeg blijft. Er is wel een oplossing mogelijk, maar dat kost veel geld. De inwoners zijn het inmiddels beu dat er niets gebeurt. Door de complexe bestuurlijke organisatie en politieke gevoeligheden is een resultaat op korte termijn niet realistisch.
Benieuwd naar de huidige situatie rijden we naar het dorp voor een ad hoc ontmoeting. Als je met de autoriteiten over deze kwestie wilt praten sta je natuurlijk sterker als je ook weet wat er daadwerkelijk leeft bij de mensen.
Over de watervoorziening spreken we een inwoner van het dorp aan die voor zijn huis een hekwerk maakt terwijl zijn vrouw toekijkt. In de tuin zorgen fruitbomen in een zee van paardenbloemen voor een schilderachtige achtergrond. De man vertelt ons dat de dorpsbewoners, ondanks de beroerde economische situatie waarin ze zich bevinden, uit eigen middelen nieuwe leidingen voor het watertransport en een waterreservoir bekostigd hebben. Iets waar de bewoners heel erg trots op zijn. Nou, daar kunnen de autoriteiten een voorbeeld aan nemen.
Hij nodigt ons uit voor een kopje Bosnische koffie. Als we aan de tafel in de tuin bij het huis zitten vertelt hij met trots en passie over het feit dat hij “Bosniër” is. Hij heeft een hoge dunk van Nederlanders die in deze regio al veel voor de mensen gedaan hebben. Ik bedank hem voor het compliment en vraag of ik met hem en zijn vrouw op de foto mag. Dat is geen probleem en het resultaat laat “trotse mensen” zien. Ik beloof hen dat ik nog een keer terugkom om de foto te brengen.
Na een korte bezichtiging van het nieuwe waterreservoir rijden we verder. Het gebied rondom het dorp levert mooie plaatjes op.
Met een goed gevoel ga ik terug naar ons huis in Travnik.